Szymborska. Kropki, przecinki, papierosy – spektakl

Surrealistyczna, zmyślona opowieść w asyście całkiem prawdziwych wierszy to próba przyjrzenia się poetce, tak jak sama by tego chciała. Bez nadęcia, emfazy i sztucznej powagi. Jest 3 października 1996, Dom Pracy Twórczej „Astoria”, Zakopane. Wisława Szymborska sama w pokoju, niczego nie podejrzewając, pisze wiersz. Dzwoni telefon. Pojawia się Kot. Poetka rozmawia z nim, ignorując natarczywy telefon. W końcu odbiera. Słucha, odkłada słuchawkę. (Dostała Nobla). Zamknięta w pokoju musi zmierzyć się z werdyktem, z przeznaczeniem, sławą i nieśmiertelnością. Nobel jest jednak tylko pretekstem do opowiedzenia czegoś więcej: o myślach Szymborskiej, uczuciach, pragnieniach, marzeniach, przyszłości i przeszłości. Pojawiają się postaci realne i nierealne: - Student, w którym się kochała jako mała dziewczynka i opisała go w wierszu „Śmiech”, - Kornel Filipowicz, - Adam Włodek, - Bohun, - Andrzej Gołota, - Nieujawniony Podmiot Liryczny z dość dziwną misją, - powracający ciągle Kot. Obsada: - Agnieszka Przepiórska – Wisława Szymborska - Antoni Milancej – Kot, Paparazzi, Elvis, Student, Bohun, Wołodyjowski, Księgarz Polski, Podmiot liryczny, Głosy z radia, Kora, Strażak, Kulmowa, Gołota, Kornel, Włodek, Ojciec Twórcy: - Autor: Piotr Rowicki - Reżyseria: Anna Gryszkówna - Scenografia: Andrzej Witkowski - Muzyka: Michał Lamża - Konsultacje merytoryczne: Michał Rusinek - Inspicjent: Iwona Ciełik - Producent: Bartosz Jelonek