Drapando – spektakl o atopowym zapaleniu skóry
Opis
Zabawna i wzruszająca opowieść o dziewięcioletniej Katie, która z atopowym zapaleniem skóry mierzy się jak superbohaterka.
Czytaj więcej
Spektakl pokazuje dzieciom i dorosłym, że można się bać, czuć się słabym, a mimo to nie poddać się i walczyć jak prawdziwa superbohaterka. Katie ma dziewięć lat i chodzi do podstawówki. Lubi się naparzać, używać brzydkich słów oraz teatr, bo w teatrze można wyobrażać sobie, że jest się kimś innym. Nie lubi swędzenia, które nie mija, oraz choroby, której nie da się wytłumaczyć. Katie ma rodzinę: Mami, Dadi oraz Lloyda (jak ten z Lego Ninjago). Razem wzywają na pomoc całą drużynę superbohaterów: wielkiego, białego i tłustego jak kiełbasa na Wielkanoc Dermikrema, zadziornego Purafina, ziewającą Hipolicynę oraz bezlitosną Dietę na wszelkie sposoby. Wspólnie próbują pokonać straszliwego kolczastego, swędzącego potwora imieniem AZS. Spektakl jest inspirowany prawdziwymi zdarzeniami i opowiada o atopowym zapaleniu skóry. To zabawna i jednocześnie wzruszająca opowieść o życiu z czymś, co stale przeszkadza. O rodzicach, którzy robią wszystko, a mimo to często czują się bezradni, o młodszym bracie uczącym się empatii oraz o dziewczynce, która mimo bólu, wstydu i samotności znajduje w sobie siłę wojowniczki. Informacja o warunkach sensorycznych i ostrzeżenie o wrażliwych treściach: - Różowa, futrzana scenografia: intensywność koloru i nagromadzenie bodźców wizualnych mogą wpływać na samopoczucie widza, wywołując poczucie przesytu lub dyskomfortu. Reakcja zależy od indywidualnej wrażliwości. - Tematy fekalne w postaci żartów: odwołania do fizjologii wydalania mogą wywoływać śmiech, zakłopotanie lub obrzydzenie. Przełamują normy dotyczące cielesności i mogą uruchamiać różne reakcje emocjonalne, zależne od doświadczeń i poczucia komfortu widza. Polecany jest także artykuł na ten temat psycholożki Justyny Śliwińskiej-Sroki.
sob. 9.01 · 11:00