Człowiek z marmuru

Film Andrzeja Wajdy z 1976 roku to synteza powojennej historii Polski, łącząca epokę stalinowską odbudowę z rzeczywistością lat 70. Pokazuje losy ludzi, którzy uwierzyli w komunistyczne ideały, a zostali zdradzeni przez system. Drwi z biurokratycznych mechanizmów władzy, kontroli nad kulturą i mediami oraz kompromisów w imię pozorów niezależności. Mimo ograniczonej dystrybucji odegrał kluczową rolę w budowaniu postaw obywatelskich w latach 80. Polska, 156 minut.