Wdzięk i bunt. Beethoven 200 – koncert symfoniczny

Wdzięk i bunt. Beethoven 200 – koncert symfoniczny

Dodane przez promotoraProfil ukryty
Wdzięk i bunt. Beethoven 200 – koncert symfoniczny

Koncert z III Symfonią Beethovena Eroica i Koncertem na flet Mozarta, o historii obu dzieł.

Czytaj więcejZwiń

Koncert symfoniczny z cyklu KONCERTY SYMFONICZNE 2026/2027, zatytułowany „Wdzięk i bunt | Beethoven 200”. Wykonawcy: - Orkiestra Symfoniczna Filharmonii w Szczecinie - Mario Bruno – flet - Mario Venzago – dyrygent Program: - Mario Venzago – Ulysses - Wolfgang Amadeus Mozart – Koncert na flet i orkiestrę D-dur KV 314 - Ludwig van Beethoven – III Symfonia Es-dur op. 55 Eroica Przybliżony czas trwania koncertu: 120 minut, w tym 30 minut przerwy. Czasami znamy utwory, o których powstaniu niewiele wiemy, i jesteśmy zdani wyłącznie na własną wyobraźnię. W tym programie znalazły się dwa utwory, o których wiemy bardzo, bardzo dużo. Można dokładnie prześledzić etapy myślenia kompozytorów nad tymi dziełami, trudności w pracy oraz umiejscowić wszystko w czasie i przestrzeni. Mimo to nie wszystko jest oczywiste. Muzyka i jej historia, nawet tak doskonale opisana, zawsze pozostawia pewne pole do spekulacji, jakby przeznaczeniem sztuki było zasiewanie w człowieku ziarna niepewności. Bogatą historię kryje III Symfonia Ludwiga van Beethovena. Zachowały się szkice, rękopisy, wspomnienia uczniów i przyjaciół oraz liczne relacje dotyczące pracy nad dziełem. Wiadomo, że początkowo Beethoven zamierzał dedykować symfonię Napoleonowi Bonapartemu, widząc w nim uosobienie ideałów wolności i republikańskiej Europy. Wiadomo również, że po koronacji Napoleona na cesarza zrezygnował z tej dedykacji. Nie wiemy jednak z całkowitą pewnością, jak wyglądała słynna scena skreślenia nazwiska Bonapartego z karty tytułowej ani co ostatecznie oznaczał tytuł. Czy bohaterem był Napoleon sprzed koronacji? Człowiek wierny swoim ideałom? A może sam człowiek zmagający się z własnym losem? Od ponad dwustu lat muzykolodzy próbują odpowiedzieć na te pytania, nie zgadzając się na jedną interpretację. Być może właśnie dlatego oba dzieła pozostają tak fascynujące. Im więcej wiemy o okolicznościach ich powstania, tym wyraźniej dostrzegamy, że sztuki nie da się zamknąć w przypisach ani bibliografii. Źródła historyczne pomagają zrozumieć drogę kompozytora, ale ostatni krok zawsze należy do słuchacza. To właśnie my, wsłuchując się w muzykę, dopowiadamy własną część tej fascynującej historii.