Wiedźmy

Trzy Norweżki zakładają blackmetalowy Witch Club Satan i grają na festiwalach. Czarownica jako symbol przemocy nad kobietami splata osobiste doświadczenia z zbiorową pamięcią – wstyd, opór, emancypacja. Rytuały, gesty, głos, ciało bohaterek. Łączy wizualne sztuki, choreografię, pracę z głosem. Nikoline, Victoria i Johana wykrzykują sprzeciw patriarchatowi, mimo braku umiejętności. Kamera śledzi odzyskanie sprawczości i narracji. Nie klasyczna historia, lecz przestrzeń prywatnego w polityczny akt.